IMPULSES&REACTIONS&UNCONDITIONAL LOVE

There are two possible approaches to a situation or a person: we either respond or we react. Reaction happens when we give in to our impulses, we act on the immediate feeling which is a byproduct of our unprocessed and primitive thought that emerges about the event or the person. For example like "this is unfair" "he is being unfair to me".. First of all there is no universal law that says the situations must be fair or people must be fair to you.. And then this thought pops up a raw emotion which creates the IMPULSE to act on it so eventually we REACT. However response is different than reaction in a way of difference in our thought process stage.. When the primitive thought comes and when we question that thought and put it in a rational filter, when we approach to the issue with a wider perspective and consider all the angles to look at it then our emotions become tamed as well as a result of it and our impulses are calmed down so that we are able to RESPOND in a mature rational and healthy way. So in short: WE RESPOND WITH OUR THOUGHTS, WE REACT WITH OUR EMOTIONS. Think of the last time you approached a stiuation or a person; did you respond or did you react? Master your emotions by questioning your thoughts, questioning your possible cognitive distortions and so be able to take responsibility of your actions as well as yourself in everyway by staying Self-Aware then you set yourself free... ELMIRA 26/12/19

Our thought patterns effect how we feel... Events dont make us feel or people dont make us feel stuff... The way we approach to people and to events determine how we feel.. Our thought patterns effect the way we approach to things, and our beliefs effect our thought patterns so they effect our values as well. We need to question our beliefs if they are actual facts and little adjustments will change our thought patterns to a healthier way will lead the way to healthier feelings.. Always remember there is always an alternative way to approach to look at the events/people so why not try that? Elmira 26/12/19

Once you learn the feeling of unconditional love no matter what happens you can never unlearn it, selfless love is the best feeling that allows personal growth.. Pure love is not about giving, taking, faking, jealousy or sex, it is something tantral and just feeling thankful and innerpeace for no reason except the energies surrounds you, empowering you. It starts to reflect into every part of your life, to the world surrounding you, to all beings surrounding you. Whomever, whatever or so gives you, introduces you to this feeling just be grateful without questioning. People, objects come and go - Past is history but tomorrow always remains a mystery.. - but the gifts they have presented us remains within ourselves, embrace those.Embrace the feelings you are feeling right now, (life is full of surprises and always goes on even without you wanting to be an active participant, it doesnt let you be passive). I am feeling blessed with memories and joy, happiness and being able to feel pure Love which is a bliss and a gift just by on its own let alone its side joys of great memories and serenity and self fulfillment. Elmira 06/11/19

Bazen kendimizde bir bozukluk oldugunu dusundugumuzde basvurdugumuz insanlar vardir, bize bozuk yanimizi gosterip onu tamir etmesi beklentisiyle gittigimiz. Ve cogu care icin danistigimiz kisiler “evet soyle bozuksun” “sunu alirsan, bunu yaparsan duzelir (diye umuyoruz)” derler. Halbuki bizler bozuk degilizdir, sadece her birimiz mukkemel olmayan bireyleriz ve bozuk diye algiladigimiz ve kendimizi ozdeslestirdigimiz haller aslinda limitli bakis acimizdan kaynakli daha cok zihinsel surecimizdeki bir yerlesmis inanc ve gecmis deneyimlerimizden durumumuzu nasil anlamlandirdigimiz, etiketledigimizle alakalidir ve danistigimiz insanin bunu onaylamasi da bizim anlamlandirmamizi pekistirir ve bozuklugumuza dair inancimizi artirir. Ancak bir kisi denk gelir ki sizi “hayir bozuk degilsin” inancini yerlestirene kadar sagliksiz secimler yaptiginizda bile sizi destekler surec boyunca ama dusmemenizden emin olan gorunmez bir guvenlik agi da olusturur. Inancimizi yol boyunca hicbir zaman suclama veya baski da bulunmaz, kinamaz, surecin yardimci pilotudur ama sefaf, transparan bir perde gibi destegini gorunmez kilip sadece hissettirir hayatimizda ruzgarlar,firtinalar ciktiginda. Amaci kaptan pilotun bizim oldugumuzu anlamamiz, farkina varmamizdir, sureci icsellestirmez, kisisellestirmez. Iki bakis acisiyla dinler, bizi gozlemler: “bizim de kendi inanis ve gecmisimizle olusturdugumuz bir alternatif algimiz oldugunun bilinci ve saygisi” ve “ucuncul sahis, objektif, profesyonel; ne kendi, ne bizim gercekligimizin olmadigi, tum oznelliklerden bagimsiz algi gozu”. Bu kisi bize alternatif ve olasiliklari empoze etmez, kendimizin onlari gorebilmemiz icin bize bir yollar haritasi sunar ama o harita araziyi gostermez, biz o yolda yururken araziyi kesfetmemizi, tanimamizi ve adapte olusumuzu haritada “sectigimiz” yollari guvenli bir mesafeden izler.. Yollarin hepsi zirveye ulasacak olsa da kimisi zorlu, kimisi puruzsuz, kimisi yakici hicbirinde secimimize karismaz, yollarimizin tamamen bizim secimimiz oldugunu anlamamizi bekler, ama dustugumuzde, dusmemize engel olmasa da,elimizden tutup destek verir kalkmamiza ve ne ders cikardigimizi, ne hissettigimizi, (fiziksel aciyip acimadigi hissi degildir sordugu aslinda) biz bu kendi “sectigimiz”yolda dustugumuzde secimimiz ve sonucu olan dususun bize ne hissettirdigidir sordugu ve bu hislerimizin kaynagi dusuncelerimizi merak eder asil-kendimizi birey hissederiz, baskasinin dusuncelerimize saygi duyuldugunu, dusuncelerimizin bir anlam ifade ettigini farkederiz-kendimize biraz daha guveniriz. Bize kendi secimimizin sorumlulugunu almayi ogretir en nihayetinde, sabirla bekler ta ki biz bunu ogrenene kadar 1-3-5 dusus hic farketmez bile bile benzer cukura dussek de yine de suclamaz kendimizi kucuk hissettirmez. Sorumlulugu almayi ogreniriz bu sabirli rehber vasitasiyla. Sorumlulugumuzu aldigimizda artik zaten suclayacak veya yakinacak kendimizden baska bahanemiz kalmadigini farkettigimizde, kendi hayatimizin kaptan kabinine yerlesiriz, daha sorumlu, dikkatli ve olgunlasmis yaklasimlari ogreniriz kendimizin, secimlerimizin farkinda oldugumuz surece.
Iste bu kisi ve haritasi ve yol gostericiligi vasitasiyla buyuruz, gelisiriz, bireyselligimizi, farkedip mukkemmel olan ve olmayan yanlarimizi isaret edebilecek kadar kendimizi taniriz ve mukemmel olmayanin bozuk oldugu anlamina gelmedigini aslinda sadece bizim onu "mukemmel" dusunmedigimiz icin oyle hissettigimizi anlariz. Bu insan, ilk kez sahip ciktiginiz, soz sahibi oldugunuz, kaptan pilot oldugunuzu farkettiginiz, hayatinizin KASIKCI ELMASIDIR. Hic takmaya ihtiyac duymazsiniz, hayatiniza olanca guzelligiyle piriltili bir isik sacmasina ragmen size ait degildir, butune aittir ama sizin gorus acinizdan sizin hayatinizda durdugu yeri bellidir ve her zaman yerindedir bunu bilirsiniz o yuzden guvende hissedersiniz, piriltisiyla aydinlanmak isterseniz kendisi fiziksel olarak varolmasa da ogretileri hep biraktigiinz yerdedir. Ve hep hayatinizda piriltisini sacmaya devam eder, hic kimselerle, kendinizle bile, paylasmadiginiz, kendinizin bile bilmediginiz oncesinde, en derin benliginizde magma gibi kaynamaya, sizin hayatiniza, dunyaniza, zihninize sonsuz enerji vermeye devam eder.
Kasikci Elmasim, yardimci pilotum olan ve bu yoldaki sabri ve beni kendimle tanistirdigi, kendimi yetiskin soz sahibi, ayaklari yere basabilen bir birey olarak gorebilmemi, hissedebilmemi ogrettigi icin ben de kendi  rehberime Minnettarim.
Elmira Kiara 07/11/19