Birzamanlar cocuktum

Bir zamanlar çocuktum
Saf hislerim küçük beklentilerimle
Simdi büyüdüm;
Bugulanmis hislerle.
Aynaya bakinca o ufak kiz yok biraktigim yerde.
Gitmis sessiz sedasiz gizlice
Tebessümünü birakmis geride yasli gözlerle
Ufalmis kalbiyle birlikte
Yildizlara gidiyormus megerse
Kalmak istiyorms düslerinde..

Güvenmemek gerekirmis kimselere
Elden ele gezmemeliymis kalpler öyle
Kaybetmek gerekiyormus bulmak için sevgiyi
Canin yanmasi gerekiyormus ögrenmek için gerçekleri
Umut olmaliymis var olmak için
Anlamak için dostu ihanete ugramak lazimmis
Ask üzülmekmis, hiç asik olmamak eksiklikmis;
Beklentiler aski gizlermis; sonra da yok edermis,
Içine atmak hisleri uykularda kabuslara dönermis;
Sevgiler saf olunca güzelmis;

Kalp kirmak çok kolaymis
Ama kalp kirilinca sizinti yaparmis;
Anladimki hep bu yüzden içimde yaslar damlarmis
Hayat aglatirmis; nese onun mükafatiymis…

O küçük kiz belirse gözlerimde
Gülse çocukça yine
Keske bunlari o da bilse;
Bir karalama sadece birakilmis meger geride,
Sanki bir veda niyetine:

                   “Küçük bir kiz çocugu minik adimlarla
                     Ilerliyor hayat yolunda umutlariyla
                     Dolasmis bir ara yildizlarda
                     Kaybolmus uzak bir düs dünyasinda
                     Ufalmis kalbi anlamsiz sevdalarda
                     Sarilmis simsiki umutlarina
                     Halbuki ölmüs anlayamadigi bir anda..”


Hosçakal ufaklik derin sonsuzlukta
Ögrenecek çok sey vardi ama
Sen yapamazdin zaten yalan duygularda, yapay dünyalarda…
~Elmira~